سه شنبه 93/12/5
درآغاز سال فرهنگ و اقتصاد با عزم ملی و مدیریت جهادی، هر یک از این دو موضوع مهم به طور جداگانه مورد بحث و گفتگو و تبیین قرار گرفت. اگر اقتصاد با فرهنگ همگام شود، به ورزشگاه تربیت و اخلاق تبدیل میشود و این در صورتی است که فرهنگ موفق شود برای اقتصاد ریلگذاری کند.فقه شیعه این ریل گذاری را مهندسی کرده است. اما تحقق فراگیر آن همان حلقه مفقودهای است که در گرو تربیت مدیران و کارشناسان معتقد قرار گرفته است. دانشگاههای ما که از سالهای دور، بنای زیرساختهای علوم انسانی را به غربیها تقدیم کردهاند، در عرصه اقتصاد متخصصان و کارشناسانی متناسب با همان جهان بینی تربیت میکنند و این متخصصان نیز همان اندیشه را میتوانند اجرا کنند! اسلام اقتصاد را به عنوان یک اصل قبول دارد اما آن را هدف نمیداند. در فقه ما بر خلاف غرب، انسان هرگز یک ابزار نیست و همه کیان و سرنوشت او از منظر میزان منفعترسانی مادی محاسبه نمیشود. مالکیت انسان اعتباری و مشروط است و مالکیت مطلق از آن خداست. ثروت مشروع، از کار و تلاش به دست میآید. اسراف و تبذیر و نیرنگ و فریب در روابط اقتصادی جایز نیست. حرص و طمع و بخل، نفی، انفاق و احسان و وقف، تحسین شده است.
